Kiłka korzeniowa: pospolita choroba korzeni kapustnych

Clubroot


Fani Harry’ego Pottera bez wątpienia znają mandragorę w tym wszechświecie, magiczną roślinę o wrzeszczących, sękatych korzeniach, której płacz może być śmiertelny dla każdego, kto go usłyszy. W naszym mugolskim świecie niektóre rośliny mogą rozwinąć stan zwany kiłą kiłą, który nadaje korzeniom podobnie nabrzmiały wygląd, ale jest śmiertelny tylko dla rośliny żywicielskiej. Porażone rośliny mogą nie wykazywać znaczących oznak uszkodzeń, takich jak żółknięcie i więdnięcie liści, znacznie później w rozwoju choroby, ponieważ objawy pojawiają się najpierw pod ziemią.

Kiła zwyczajna to niszczycielska choroba upraw, która atakuje wiele warzyw kapustnych, w tym kapustę, brukselkę, brukiew i inne rośliny kapustne. Ta duża i zróżnicowana rodzina produktów liczy ponad 3000 gatunków, z których około 300 jest szczególnie podatnych na tę chorobę. Oprócz upraw, które konsumujemy bezpośrednio, zagrożone są również rośliny przetworzone, takie jak rośliny rzepakowe wykorzystywane do produkcji oleju.

Niestety kiła jest trwałym patogenem gleby. Jeśli zostanie znaleziony w twoim ogrodzie lub miejscu uprawy, jest niezwykle trudny do wytępienia, a jego zarodniki prawdopodobnie pozostaną w nieskończoność, gotowe do ataku na odpowiednich przyszłych żywicieli. Płodozmian, wybór odpornych odmian i dobre zarządzanie glebą są kluczem do ograniczenia rozprzestrzeniania się tej choroby.

Co to jest Clubroot?

Kiła zwyczajna jest powszechną chorobą roślin kapustnych, takich jak kapusta. Źródło: LL, ND

Kiła zwyczajna to choroba roślin występująca w uprawach kapustnych w wyniku eukariotycznego patogenu protist Plasmodiophora brassicae. Ten rodzaj choroby przenoszonej przez glebę różni się od chorób grzybowych, bakteryjnych i wirusowych roślin i jest stosunkowo rzadki. Istnieje jednak kilka godnych uwagi patogenów roślinnych protisty oprócz P. brassicae które mają wpływ na inne ekonomicznie ważne uprawy, takie jak ziemniaki, buraki i zboża.

P. brassicae specyficznie rośnie w komórkach korzeni zainfekowanych roślin i powoduje, że korzenie tworzą charakterystyczne deformacje galasów lub maczug. Pasożyt ten przeprogramowuje funkcje komórkowe swoich komórek żywiciela, aby przekierować składniki odżywcze z dala od rośliny, aby pomóc w tworzeniu i rozmnażaniu zarodników. W końcu korzenie zainfekowanych roślin umrą, rozpadną się i uwolnią te zarodniki do gleby, gdzie spoczynkowe zarodniki mogą pozostać nawet do 20 lat! P. brassicae jest obowiązkowym pasożytem, ​​który musi żywić się żywymi tkankami roślinnymi i nie może żyć bez żywiciela.

Cykl życiowy Plasmodiophora brassicae

Plazmodioforydy mają złożony cykl życiowy, którego naukowcy nie do końca rozumieją. W rzeczywistości genom P. brassicae został zsekwencjonowany dopiero niedawno w ciągu ostatniej dekady. To, co naukowcy wiedzą o jego cyklu chorobowym, to fakt, że obejmuje on trzy procesy: stadia zoosporyczne, powstawanie zarodźca w komórkach gospodarza i spoczynkowe tworzenie przetrwalników.

Cykl rozpoczyna się od spoczynkowych zarodników uwalniających pierwotne zoospory, które infekują włośniki roślin żywicielskich. Te zoospory penetrują ściany komórkowe komórek włośników i tworzą pierwotne zarodźce, czyli masę komórek. Pierwotne plazmospory wytwarzają zoospory, a następnie uwalniają te wtórne zoospory. Kiedy pierwotne lub wtórne zoospory dotrą do kory komórkowej korzenia, rozwijają się w wtórne zarodźce, które wywołują obrzęk korzeni u chorych roślin. Po dalszym wzroście wtórne plasmodium ostatecznie dzieli się na wielojądrowe zarodźce i ostatecznie staje się spoczynkowymi zarodnikami, które są uwalniane do gleby podczas gnicia roślin.

Objawy Clubroot

Nadziemne objawy kiły będą podobne do wielu innych chorób i dolegliwości. Dotknięte rośliny mogą wykazywać oznaki żółknięcia liści, więdnięcia liści nawet przy najmniejszym stresie wodnym, zmniejszonej produkcji, zahamowania wzrostu i przedwczesnej śmierci rośliny. P. brassicae zaburza system korzeniowy roślin, przez co korzenie nie są w stanie efektywnie pobierać wody i składników odżywczych, aby wesprzeć resztę rośliny. Zainfekowane korzenie roślin będą wykazywać widoczne ślady galasów lub spuchniętych, przypominających maczugi struktur. We wczesnych stadiach rozwoju choroby, galasy korzeniowe mogą być małe, ale rozszerzą się na cały system korzeniowy. Porażone rośliny w dalszej części sezonu mogą mieć bardzo mało systemu korzeniowego, ponieważ korzenie stają się kruche; P. brassicae zoospory są następnie uwalniane do gleby.

Jeśli podejrzewasz, że twoje rośliny mogą mieć kiłę pochodzącą ze skażonej gleby, maszyn rolniczych lub zainfekowanych przeszczepów, ostrożnie wykop roślinę, aby upewnić się, że włośniki i system korzeniowy pozostają nienaruszone do dokładnej inspekcji.

Kontrolowanie Clubroot

Korzeń maczugowy
Łatwo zauważyć uszkodzenia, gdy spojrzy się na kijkowaty kształt masy korzenia. Źródło: LL, ND

Nie kompostuj chorych roślin w zwykłym pryzmie kompostu, ponieważ kiła jest patogenem gleby. Usuń wszelkie podatne rośliny lub chwasty z rodziny kapustowatych, takie jak dzika gorczyca, które znajdują się w pobliżu, ponieważ mogą być również roślinami żywicielskimi. Chociaż zainfekowana gleba nie powinna być wykorzystywana do uprawy jakichkolwiek roślin z rodziny kapustowatych przez co najmniej 5-7 lat, nadal nadaje się do uprawy roślin nieżywicielskich. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się patogenu przez zanieczyszczony sprzęt lub narzędzia, należy zadbać o ich dezynfekcję roztworem wybielacza i wody w proporcji 1:9 lub dokładnym spryskaniem nierozcieńczonego lizolu. Podczas gdy kiła jest zwykle przenoszona przez sprzęt rolniczy, zarodniki mogą być również przenoszone przez silne wiatry i ruch gleby poprzez erozję wodną.

Zapobieganie Clubroot

Zapobieganie jest absolutnie kluczowe dla kiły, ponieważ jest bardzo trudne do usunięcia z zainfekowanej gleby. W przypadku tej choroby potrzebna jest długoterminowa kontrola i łagodzenie. Wysoka wilgotność gleby, niskie pH gleby i temperatura gleby między 68-77 stopni Fahrenheita mogą zaostrzyć wpływ kiły. Jednym ze sposobów na zaradzenie kwaśnym glebom i zapobieganie powstawaniu kiły jest dodanie wapna, aby podnieść pH gleby powyżej 7, poza zakres gleby kwaśnej. Inną metodą jest poprawa ogólnego osuszania gleby, ponieważ rośliny w glebie o słabym drenażu są ogólnie bardziej podatne na uszkodzenia korzeni.

Stosowanie dobrych środków sanitarnych w ogrodzie i IPM w celu zwalczania szkodników żerujących przez korzenie jest zawsze dobrym środkiem zapobiegawczym. Obecnie dostępne są również odporne na kiłę hybrydy brokułów, kalafiora, kapusty pekińskiej i brukwi. Wreszcie, jeśli używasz przeszczepów, hoduj je w oczyszczonej glebie lub na podłożu bezglebowym, aby zapobiec przenoszeniu chorób gleby, w tym kiły.

Często Zadawane Pytania

Kiła w rzepaku
Rośliny rzepaku są bardzo podatne na tę chorobę rolniczą. Źródło: LL, ND

P: Jak pozbyć się kiły?

O: Kiła zwyczajna (Plasmodiophora brassicae) jest prawie niemożliwa do wytępienia po zainfekowaniu gleby ze względu na długowieczność przetrwałych zarodników. Płodozmian z roślinami nieżywicielskimi jest koniecznością i może pomóc w zmniejszeniu P. brassicae inokulacja gleby w czasie.

P: Czy kiła jest grzybem?

O: Nie, kiła, choroba spowodowana przez Plasmodiophora brassicae, jest patogenem roślin protisty. Protisty to organizmy jednokomórkowe, podczas gdy grzyby są wielokomórkowe. Protisty i grzyby to dwa odrębne królestwa organizmów. P. brassicae ma więcej komórek podobnych do ameby niż komórek grzybów.

P: Co to jest kiła w rzepaku?

O: Kiła jest chorobą pasożytniczą, która atakuje korzenie roślin podatnych żywicieli z rodziny kapustowatych, która obejmuje rzepak. Kiła zwyczajna stanowi poważne zagrożenie dla produkcji rzepaku na całym świecie, ponieważ niszczy korzenie roślin i może prowadzić do śmierci rośliny.


Zielone kciuki za tym artykułem:


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *